Szczegół typu B - budynek podpiwniczony

Szczegóły typu B prezentują połączenie fundamentów, z piwnicą i kondygnacją parteru. Występuje tu wiele miejsc szczególnie narażonych na przenikanie wody - z gruntu i opadów deszczu. Nieprawidłowe lub niestaranne wykonanie połączeń ścian, fundamentów i podłogi prawie na pewno doprowadzi do podmakania piwnicy, a nawet jej okresowego zalewania. Jednocześnie naprawa błędów jest bardzo trudna i kosztowna. a nie zawsze przyniesie spodziewane efekty.

Szczegół typu B.1. 

Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany piwnicznej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu). Ważne aby poziom wód gruntowych nie był wysoki, a wody nie były pod ciśnieniem. Jednym słowem dotyczy to prostych warunków gruntowych. 

Szczegół B.1.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• ściana piwniczna z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół B.1.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół typu B.2. 

Rozwiązanie stosowane na gruntach o słabej nośności, przewarstwionych, skomplikowanych. Jednak wody gruntowe powinny zalegać głębiej niż -1,20 m ppt. Konstrukcja składa się z płyty fundamentowej żelbetowej, murowanych lub monolitycznych ścian piwnicznych, wraz ze stropem nad piwnicą. Poszczególne rozwiązania różnią się rodzajem ścian parteru.

Szczegół B.2.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• ściana piwniczna z ociepleniem

Szczegół B.2.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem

   

Szczegół typu B.3.

Stosowany na szczególnie trudnych gruntach - o małej nośności, różnorodnych, o wysokim stanie wód gruntowych lub występujących pod ciśnieniem. Podobne rozwiązania stosuje się w przypadku szkód górniczych czy osuwisk. Charakteryzuje się tzw. "wanną", którą stanowią monolityczne żelbetowe ściany piwnic szczelnie połączone z płytą fundamentową o tej samej konstrukcji. Dzięki dodatkowym taśmom uszczelniającym na styku płyty ze ścianą woda nie ma szans przedostać się do wnętrza.

Szczegół B.3.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
• dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne

Szczegół B.3.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
• dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne

W powyższych przykładach celowo nie pokazałem ścian jednowarstwowych. Bardzo trudno wypracować w tym systemie odpowiednio ciepłe połączenie ścian piwnicznych ze ścianami parteru. Jeśli jednak ktoś będzie zainteresowany to również takie rozwiązanie przedstawię, 

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół B.1.2

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• ściana piwniczna z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze

- przy wysokim stanie wód podziemnych rozwiązanie trudne i kosztowne

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii).  Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Ściana piwniczna również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwodną i termiczną na warstwie betonu. Hydroizolację podłogi na gruncie należy dostosować do poziomu wód gruntowych. 

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół B.1.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• ściana piwniczna z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze

- przy wysokim stanie wód podziemnych rozwiązanie trudne i kosztowne

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii).  Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Ściana piwniczna również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację ściany betonowej dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami. Zewnętrzną warstwę ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami. 

Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton.

Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwodną i termiczną na warstwie betonu. Hydroizolację podłogi na gruncie należy dostosować do poziomu wód gruntowych. 

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegóły typu A - budynek niepodpiwniczony

Szczegóły typu A prezentują połączenie fundamentów ze ścianą parteru oraz podłogą na gruncie. Prawidłowo wykonanie ma ogromny wpływ na trwałość budynku. Błędy tutaj popełnione są trudne do naprawy i niezwykle kosztowne a mogą doprowadzić do zawilgocenia ścian i podłóg.

Szczegóły A.1. 

Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany fundamentowej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu).

Szczegół A.1.1. 

• jednowarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.1.2. 

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.1.3. 

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegóły A.2. 

Rozwiązanie stosowane przy nieprzepuszczalnych gruntach zwięzłych, w przypadku braku możliwości wykonania drenażu opaskowego. Jest połączeniem wysokiej betonowej ławy wykonywanej w całości w gruncie z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. 

 Szczegół A.2.1. 

• jednowarstwowa murowana ściana parteru
• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.2.2. 

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.2.3. 

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.2.1.

• jednowarstwowa murowana ściana parteru

• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty nieprzepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe bez możliwości zastosowania drenażu opaskowego

+ izolację pionowa zredukowana do minimum

+ konstrukcja sprawdzona w realnych warunkach

- nie nadaje się do zastosowania w gruntach piaszczystych 

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- nie ma zastosowania w budynkach podpiwniczonych

- przy wysokim poziomie wód gruntowych zalecane wykonanie z betonu wododpornego

- nadwieszenie ściany murowanej parteru nie może przekroczyć 5 cm (z każdej strony) przez co grubość termoizolacji ściany fundamentowej ograniczone jest do tej właśnie wartości - przez to tworzy się mostek cieplny

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy w wykopie o pionowych ścianach i szerokości równej szerokości ławy. Jest możliwe w gruntach zwięzłych (gliny, gliny piaszczyste itp). Wewnątrz wykopu układamy grubą folię budowlaną (o grubości >0,5 mm) wywijając naddatek na zewnątrz. Ławę należy zazbroić aby uniknąć jej pękania. Następnie wylewamy do środka mieszankę betonową uważając aby nie uszkodzić folii ani nie obsypać ścian wykopu. Górna powierzchnia ławy powinna być równa i pozioma - nie można wylać ławy o powierzchni skośnej, bo cały budynek nie zachowa stabilności w sytuacjach wyjątkowych. Dlatego w zależności od ukształtowania terenu i kształtu fundamentów ławę możemy wylać nieco poniżej poziomu terenu, zastosować niskie szalunki lub wykształtować tzw. schodki. Następnie na górną powierzchnię ławy wywijamy naddatek folii z wykopu, która będzie stanowić izolację poziomą. Teraz możemy wykonać tradycyjną lecz niską ścianę fundamentową. Jeżeli ściana fundamentowa będzie wykonana jako monolityczna (wylewana na mokro) to ławę i ścianę fundamentową najlepiej wylać jako jeden element. Grubość ściany fundamentowej musi być o 5-10 cm mniejsza od grubości ściany parteru - czyli od 25 cm do 45 cm, najczęściej 30-40 cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości ok 4-5 cm, lecz nie większej niż odsadzka (nadwieszenie) ściany parteru. Nie wolno tworzyć zastoisk dla wody spływającej po ścianie. Optymalne jest gdy na wykończonej ścianie nadwieszenie wyniesie ok 2 cm - jednak przy ścianie jednowarstwowej jest to trudne do uzyskania. Co więcej 4-5 cm termoizolacji ściany fundamentowej tworzy mostek termiczny. Aby temu zapobiec proponuję ocieplić ścianę fundamentową od wewnątrz warstwą grubości minimum 5 cm (najlepiej 10 cm). Podobny efekt przyniesie zwiększenie grubości termoizolacji podłogi na gruncie o ok 5 cm.  

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.   

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian jednowarstwowych. Najczęściej tynkujemy, pamiętając aby prawidłowo uszczelnić styk tynku ścian parteru z cokołem.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.   

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.2.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności

+ grunty nieprzepuszczalne

+ grunty mieszane i zwięzłe bez możliwości zastosowania drenażu opaskowego

+ izolację pionowa zredukowana do minimum

+ konstrukcja sprawdzona w realnych warunkach

- nie nadaje się do zastosowania w gruntach piaszczystych 

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- nie ma zastosowania w budynkach podpiwniczonych

- przy wysokim poziomie wód gruntowych zalecane wykonanie z betonu wododpornego

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy w wykopie o pionowych ścianach i szerokości równej szerokości ławy. Jest możliwe w gruntach zwięzłych (gliny, gliny piaszczyste itp). Wewnątrz wykopu układamy grubą folię budowlaną (o grubości >0,5 mm) wywijając naddatek na zewnątrz. Ławę należy zazbroić aby uniknąć jej pękania. Następnie wylewamy do środka mieszankę betonową uważając aby nie uszkodzić folii ani nie obsypać ścian wykopu. Górna powierzchnia ławy powinna być równa i pozioma - nie można wylać ławy o powierzchni skośnej, bo cały budynek nie zachowa stabilności w sytuacjach wyjątkowych. Dlatego w zależności od ukształtowania terenu i kształtu fundamentów ławę możemy wylać nieco poniżej poziomu terenu, zastosować niskie szalunki lub wykształtować tzw. schodki. Następnie na górną powierzchnię ławy wywijamy naddatek folii z wykopu, która będzie stanowić izolację poziomą. Teraz możemy wykonać tradycyjną lecz niską ścianę fundamentową. Jeżeli ściana fundamentowa będzie wykonana jako monolityczna (wylewana na mokro) to ławę i ścianę fundamentową najlepiej wylać jako jeden element. Grubość ściany fundamentowej jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20 cm do 30 cm, najczęściej 24-25 cm. Następnie wykonujemy izolację przeciwwilgociową, a na niej termoizolację. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.2.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru

• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności

+ grunty nieprzepuszczalne

+ grunty mieszane i zwięzłe bez możliwości zastosowania drenażu opaskowego

+ izolację pionowa zredukowana do minimum

+ konstrukcja sprawdzona w realnych warunkach

- nie nadaje się do zastosowania w gruntach piaszczystych 

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- nie ma zastosowania w budynkach podpiwniczonych

- przy wysokim poziomie wód gruntowych zalecane wykonanie z betonu wododpornego

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy w wykopie o pionowych ścianach i szerokości równej szerokości ławy. Jest możliwe w gruntach zwięzłych (gliny, gliny piaszczyste itp). Wewnątrz wykopu układamy grubą folię budowlaną (o grubości >0,5 mm) wywijając naddatek na zewnątrz. Ławę należy zazbroić aby uniknąć jej pękania. Następnie wylewamy do środka mieszankę betonową uważając aby nie uszkodzić folii ani nie obsypać ścian wykopu. Górna powierzchnia ławy powinna być równa i pozioma - nie można wylać ławy o powierzchni skośnej, bo cały budynek nie zachowa stabilności w sytuacjach wyjątkowych. Dlatego w zależności od ukształtowania terenu i kształtu fundamentów ławę możemy wylać nieco poniżej poziomu terenu, zastosować niskie szalunki lub wykształtować tzw. schodki. Następnie na górną powierzchnię ławy wywijamy naddatek folii z wykopu, która będzie stanowić izolację poziomą. Teraz możemy wykonać tradycyjną lecz niską ścianę fundamentową trójwarstwową. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości warstwy nośnej ściany parteru - czyli najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy izolację przeciwwilgociową a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.   Ostatnią warstwą ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. 

Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton. 

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.1.1.

• jednowarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ konstrukcja popularna, doskonale znana przez ekipy wykonawcze

- nie nadaje się do zastosowania na gruntach spoistych, bez możliwości wykonania drenażu opaskowego

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- nadwieszenie ściany murowanej parteru nie może przekroczyć 5 cm (z każdej strony) przez co grubość termoizolacji ściany fundamentowej (lub piwnicznej) ograniczone jest do tej właśnie wartości - przez to tworzy się mostek cieplny

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii). Ściana fundamentowa również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany musi być o 5-10 cm mniejsza od grubości ściany parteru - czyli od 25cm do 45cm, najczęściej 30-40cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości ok 4-5cm, lecz nie większej niż odsadzka (nadwieszenie) ściany parteru. Nie wolno tworzyć zastoisk dla wody spływającej po ścianie. Optymalne jest gdy na wykończonej ścianie nadwieszenie wyniesie ok 2 cm - jednak przy ścianie jednowarstwowej jest to trudne do uzyskania. Co więcej 4-5cm termoizolacji ściany fundamentowej tworzy mostek termiczny. Aby temu zapobiec proponuję ocieplić ścianę fundamentową od wewnątrz warstwą grubości minimum 5 cm (najlepiej 10 cm). Podobny efekt przyniesie zwiększenie grubości termoizolacji podłogi na gruncie o ok 5 cm.  

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.   

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian jednowarstwowych. Najczęściej tynkujemy, pamiętając aby prawidłowo uszczelnić styk tynku ścian parteru z cokołem.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.   

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.1.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze
+ brak mostków cieplnych

- nie nadaje się do zastosowania na gruntach spoistych, bez możliwości wykonania drenażu opaskowego

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii). Ściana fundamentowa również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.1.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+tradycyjna konstrukcja sprawdzona w wieloletnim użytkowaniu
+ brak mostków cieplnych

- nie nadaje się do zastosowania na gruntach spoistych, bez możliwości wykonania drenażu opaskowego

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej
- ława fundamentowa szersza niż w innych rozwiązaniach
- skomplikowana budowa

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii). Ściana fundamentowa również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości warstwy nośnej ściany parteru - czyli najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację ściany betonowej dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.   Ostatnią warstwą ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami.

Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton. 

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.

POWRÓT

czytaj więcej...

1.2. Dobór posadowienia

Za dobór fundamentów odpowiada Projektant. W trudniejszych warunkach konieczna jest dokumentacja geologiczno-inżynierska. Na jej podstawie, Konstruktor (a nie Architekt) projektuje fundamenty.  

W budownictwie jednorodzinnym przede wszystkim fundamenty bezpośrednie: ławy, stopy i płyty fundamentowe. Inne rozwiązania (jak np posadowienie na palach) stanowią niewielki procent i stosowane są w przy bardzo trudnych warunkach gruntowych lub innych lokalnych uwarunkowań jak szkody górnicze. Zaprojektowanie posadowienia przez Konstruktora polega na doborze odpowiedniego rozwiązania konstrukcyjnego do warunków gruntowych, następnie wyliczeniu szerokości ław fundamentowych, a w przypadku płyty fundamentowej jej grubości, a następnie koniecznego zbrojenia, Projekt fundamentów (szczególnie dla trudniejszych warunków) powinien być poprzedzony badaniami gruntu sporządzonymi przez geotechnika. W prostych sytuacjach może wystarczyć jedynie wizja lokalna.

Ławy fundamentowe - wady i zalety

W większości przypadków sprawdzą się typowe fundamenty w postaci ław i stóp fundamentowych. To dobrze znane i szeroko stosowane rozwiązanie dla gruntów przepuszczalnych i nieprzepuszczalnych o dobrej i średniej nośności. Najlepiej gdy wody gruntowe zalegają poniżej poziomu posadowienia, jednak takie fundamenty można wykonać także w gruntach mokrych (chociaż będzie to o wiele kosztowniejsze). Szczegółowe rozwiązania konstrukcji ław i stóp fundamentowych przedstawiono - tutaj [link]

Ławy i stopy fundamentowe warto stosować gdyż:

+ doskonałe dla różnych typów gruntów: piasków, żwirów, glin, gruntów wysadzinowych

+ proste do wykonania (ale tylko gdy w wykopie fundamentowym nie ma wody)

+ tradycyjne rozwiązanie sprawdzone w ciągu setek lat
+ technologia doskonale znana przez wszystkie ekipy budowlane - pozwoli uniknąć błędów wykonawczych oraz wybierać wśród wielu wykonawców

+ nie wymaga skomplikowanych technologii, materiałów i urządzeń
+ proste posadowienie słupów na stopach fundamentowych
+ możliwość zastosowania w rozwiązaniach szczególnych: dom na skarpie, częściowe podpiwniczenie lub zróżnicowany poziom pierwszej kondygnacji

Wady ław fundamentowych:

- nieekonomiczne dla gruntów słabonośnych: szerokość ław w takim przypadku może być bardzo duża, co wymusza dodatkowe zbrojenie
- bardzo trudne i kosztowne w przypadku wysokiego poziomu wód gruntowych (0,30-0,70 m ppt), wymagana izolacja przeciwwodna typu ciężkiego, drenaż, a w czasie wykonywania konieczność pompowania wody z wykopu
- wymagają dodatkowych materiałów: zasypki fundamentów, izolacji przeciwwilgociowej i termicznej
- wymagają posadowienia poniżej głębokości przemarzania gruntu (różna w zależności od regionu kraju)

Płyta fundamentowa - zalety i wady

Płyta fundamentowa to znakomite rozwiązanie na gruntach o słabej nośności, podmokłych oraz na nasypach. Problem mogą jedynie sprawić skarpy o dużym nachyleniu oraz grunty o znikomej nośności (np torfy). Ponieważ obciążenia są przekazywane przez całą powierzchnię kondygnacji budynku, nacisk na grunt jest minimalny (kilkukrotnie mniejsze niż w przypadku  ław fundamentowych). Wysokość (grubość) płyty fundamentowej oraz jej zbrojenie dobiera konstruktor w zależności od badań geologicznych, konstrukcji budynku, obciążeń itp. Więcej informacji o płycie fundamentowej znajduje się tutaj - link.

Zalety płyty fundamentowej:

+  doskonale się sprawdza w przypadku gruntów o słabej nośności

+  pozwala na wykonanie posadowienia przy wysokim poziomie wód gruntowych, szczególnie budynków niepodpiwniczonych

+ może pełnić również funkcje warstwy nośnej podłogi na gruncie co obniża łączne koszty wykonania "stanu zero"

+  pozwala uniknąć mostków cieplnych (np na styku ściany z podłogą)

+ w budynkach podpiwniczonych pozwala na wykonanie w prosty sposób szczelnej wanny (doskonałe zabezpieczenie przed wodą pod ciśnieniem) 

+ wysoka stabilność budynku i sztywność konstrukcji zapobiega m.in pękaniu ścian
+ możliwość wykonania "przy okazji" wydajnej płyty grzewczej - dodatkowe koszty będą minimalne, a pojemność cieplna bardzo duża

Wady płyty fundamentowej (w porównaniu do ław):

- rozwiązanie znacznie mniej popularne wśród wykonawców

- bardziej skomplikowane wykonawczo (np pogrubienie płyty pod ścianami nośnymi)

- znaczne zużycie zbrojenia (konieczność zbrojenia całej płyty)

- zalecane jest wykonanie ocieplenie z drogiego polistyrenu ekstrudowanego (XPS) pod całą powierzchnią płyty

- kontrowersyjne rozwiązanie w przypadku domów niepodpiwniczonych posadowionych na gruntach wysadzinowych - wymaga wymiany gruntu lub posadowienia poniżej głębokości przemarzania

W kolejnym poście zapraszam do zgłębienia konstrukcji ław i stóp fundamentowych. 

DALEJ

POWRÓT

Zobacz także:
Ławy i stopy fundamentowe - konstrukcja
Ławy fundamentowe a rodzaj gruntu

czytaj więcej...