1.4. Płyta fundamentowa - konstrukcja

Płyta fundamentowa znajduje się pod całą powierzchnią kondygnacji budynku. Obciążenia są więc przekazywane na bardzo duży obszar gruntu. Dzięki temu doskonale sprawdzają się na gruntach o małej nośności.

Płyta fundamentowa to w rzeczywistości monolityczna płyta żelbetowa. Jej konstrukcja zbliżona jest do tradycyjnej płyty stropowej wylewanej na mokro, lecz z uwagi na schemat statyczny pracuje w odwróconym stanie. Czyli, siły ze ścian i słupów przekazywane są na całą powierzchnię płyty.

Zbrojenie

W związku z powyższym, główne zbrojenie przęsłowe należy umieszczać na górze, a zbrojenie przypodporowe na dole płyty, czyli odwrotnie niż w płytach stropowych. Często pod ścianami nośnymi i prawie zawsze pod słupami konstrukcyjnymi wykonuje się dodatkowe pogrubienie płyty fundamentowej (tzw. ostrogi) które poprawiają przenoszenie obciążeń, a zbrojone są podobnie jak wieńce ścian. Średnice i rozstaw prętów zbrojeniowych ściśle określa Projekt. I to dokładnie zgodnie z Projektem należy wykonać płytę fundamentową!  

Beton

Grubość płyty fundamentowej wynosi minimum 20 cm. Najczęściej wykonuje się płyty o grubości 25 cm lub więcej (w zależności od obciążeń). Stosuje się beton min C16/20 ale zalecam beton C20/25 o zwiększonej odporności na korozję  XC2, XA1-3, a w przypadku podpiwniczenia przy wysokim stanie wód podziemnych, także wodoodporny W2-8.

Warstwa podkładowa

Żelbetową płytę wykonujemy na warstwie podkładowej. Oddziela ona płytę od podłoża, zapobiega mieszaniu się mieszanki betonowej z gruntem, a także wyrównuje dno wykopu. Warstwę podkładową najczęściej stanowi "chudy" beton (beton niekonstrukcyjny). Ale można też użyć dobrze zagęszczalnego piasku lub żwiru. W nowoczesnych rozwiązaniach za to stosuje się pod płytą fundamentową warstwę twardej twardej termoizolacji (najlepiej polistyren XPS). 

Hydroizolacja 

Pomiędzy płytą fundamentową a warstwą podkładową umieszcza się hydroizolację.  Najczęściej jest to papa termozgrzewalna na osnowie z włókna szklanego lub folia. Typ izolacji (lekka, średnia czy ciężka ) zawsze należy dostosować do warunków gruntowych na miejscu budowy.

Płyta fundamentowa często wykorzystywana jako posadowienie budynków podpiwniczonych na terenach podmokłych i gruntach w których wody podziemne występują bardzo płytko. Wtedy niezwykle ważne jest szczelne połączenie płyty fundamentowej ze ścianami piwnicznymi i stworzenie tzw. szczelnej wanny. Należy więc zachować ciągłość izolacji poziomej z pionową.  Warto też zastosować specjalistyczne taśmy uszczelniające połączenie betonu na styku płyty ze ścianami piwnicznymi.

Termoizolacja

W tradycyjnych rozwiązaniach izolację termiczną umieszcza się na płycie fundamentowej. Następnie na termoizolacji wykonywana jest wylewka (jastrych) i posadzka. Rozwiązanie to jest zbliżone do systemu podłogi na gruncie. Wykorzystuje te same materiały. Wadą tego rozwiązania jest mostek cieplny występujący na styku płyty ze ścianą.  Mostek ten nie ma dużego znaczenia w głęboko posadowionych piwnicach, lecz w płytko posadowionych budynkach niepodpiwniczonych stanowi duży problem. Zaletą za to jest dość niska cena i dobra znajomość technologii przez Wykonawców. Doskonale sprawdza się w domach podpiwniczonych jak też przy wysokim stanie wód gruntowych. 

Nowoczesna technologia wykorzystuje wysoką wytrzymałość na ściskanie i odporność na wilgoć polistyrenu ekstrudowanego XPS i specjalnych odmian styropianu EPS. Dzięki temu, izolację termiczną można umieścić pod płytą fundamentową. Musi być dobrej jakości gdyż na niej będzie spoczywać cały nasz dom. Zaletą tego rozwiązania jest brak mostków cieplnych, mniejsza ilość robót mokrych i prostota wykonania.  Wadą natomiast jest wyższa cena. Warto stosować w domach niepodpiwniczonych. 

Głębokość posadowienia

Głębokość przemarzania gruntu to minimalna głębokość pod poziomem terenu, na której nie występuje możliwość zamarzania gruntu. Różni się w zależności od regionu kraju i wynosi od 0,80m do 1,20m poniżej poziomu terenu. W przypadku fundamentów tradycyjnych w postaci ław i stóp głębokość posadowienia nie stanowi problemu - musi być poniżej przemarzania gruntu określonej w normach. Nie ma wtedy zagrożenia przemarzania gruntu pod ławami, nierównomiernego osiadania budynku czy pękania ścian.  

Natomiast w płytach fundamentowych nie jest już tak łatwo. W sprzyjających warunkach gruntowych budynek można posadowić powyżej normowej głębokości przemarzania. Biorąc pod uwagę rodzaj gruntu, poziom wód gruntowych, kwestię podpiwniczenia i kilka innych uwarunkowań możemy mieć do czynienia z następującymi sytuacjami (w dużym uproszczeniu):

• budynek podpiwniczony, grunt dowolny: przemarzanie gruntu nie występuje na poziomie posadowienia, piwnice zagłębia się na ogół ok 1,50m poniżej poziomu gruntu.
  

• budynek niepodpiwniczony, grunt przepuszczalny, poziom wód gruntowych poniżej głębokości przemarzania gruntu: w tak dobrych warunkach płyta fundamentowa może być posadowiona powyżej poziomu przemarzania, ale nie mniej niż ok. 40-50 cm poniżej poziomu istniejącego terenu*. Przepuszczalne grunty doskonale odprowadzają wodę w niższe warstwy, przez co nie dochodzi do przemarzania gruntu i jego "wysadzania" do góry. Warto jednak na dnie wykopu ułożyć warstwę drenażową grubości 15-30 cm z dobrze przepuszczalnego i zagęszczalnego materiału. 
  

• budynek niepodpiwniczony, grunt dowolny, poziom wód gruntowych powyżej głębokości przemarzania gruntu: to już trudniejsza sytuacja. Woda zawarta w gruncie będzie zamarzać i odmarzać, zmieniając swoją objętość niszcząc w ten sposób spójność gruntu. Dlatego (jeżeli nie uda się trwale obniżyć poziomu wód gruntowych) zalecam w takiej sytuacji posadowienie płyty fundamentowej poniżej głębokości przemarzania. Zdecydowanie zwiększy to koszt wykonania fundamentów - do ceny płyty trzeba doliczyć 2 razy głębszy wykop i konieczne do wykonania betonowe ściany fundamentowe oraz ich zasypkę. Jeśli więc grunt nie jest słabonośny to tradycyjne ławy będą tańsze i łatwiejsze w wykonaniu.
  

• budynek niepodpiwniczony, grunt nieprzepuszczalny (gliny, iły), poziom wód gruntowych poniżej głębokości przemarzania gruntu: podobnie jak wyżej grunt może zawierać wodę (opadową lub zawartą w porach gruntu) która w zimie będzie zamarzać i osłabiać nośność podłoża. Szczególnie niebezpieczne jest to w gruntach zawierających bardzo małe cząsteczki pylaste - takie grunty nazywa się nie bez powodu wysadzinowymi czyli zwiększającymi znacznie swoją objętość. Jeżeli na działce mamy taki grunt i koniecznie chcemy płytę fundamentową to mamy 2 rozwiązania:
• wymiana gruntu istniejącego na materiał przepuszczalny i dobrze zagęszczalny (piaski i żwiry) pod całą powierzchnią płyty fundamentową na głębokość o ok 20cm większą niż głębokość przemarzania, zapewniając jednocześnie dobry drenaż. Wtedy głębokość posadowienia płyty może być powyżej głębokości przemarzania*
  
• posadowienie płyty poniżej poziomu przemarzania gruntu i wykonanie ścian fundamentowych wraz z zasypką przestrzeni wewnątrz  
  

Podsumowanie

Jak widać na powyższych przykładach, płyta fundamentowa nie jest rozwiązaniem idealnym i uniwersalnym. Wręcz przeciwnie, płyta fundamentowa sprawdza się tylko w określonych warunkach gruntowych:

• gruntach o słabej nośności. 
• gruntach przepuszczalnych, 
• budynkach podpiwniczonych. 

Wtedy jej budowa jest uzasadniona technicznie i ekonomicznie. Przy okazji możemy także uzyskać brak mostka termicznego na styku fundamentów ze ścianami. 

Jeżeli chociaż jeden z tych warunków nie występuje to lepiej sobie odpuścić płytę fundamentową. Będzie droga, trudna w wykonaniu i nie wykaże żadnych ze swych zalet. Lepiej zastosować wtedy tradycyjne ławy fundamentowe. A ewentualny mostek termiczny można zlikwidować innymi i tańszymi rozwiązaniami (np termoblok). 

Przy wyborze sposobu posadowienia nie kierujmy się modą lub artykułami w czasopismach lecz posłuchajmy naszego Projektanta. Ta osoba naprawdę zna się na tym co robi i ma doświadczenie. A przede wszystkim posiada wiedzę o warunkach gruntowych na Państwa działce. Dlatego Projektant zaproponuje optymalny fundament uwzględniając całe mnóstwo czynników o których w gazetach nawet nie wspomną . Jeżeli więc odradza płytę fundamentową to ma ku temu istotne powody. W końcu odpowiada za to!  Uwierzcie moi drodzy, obiekcje Projektanta nie wynikają z jego uporu, czy braku znajomości nowych (czytaj modnych) rozwiązań. Żelbetowe płyty fundamentowe były stosowane już w XIX wieku, a sposób ich obliczania nie zmienił się praktycznie od 50 lat. Więc to naprawdę  żadna nowość :)

Uwaga: publikowane w Internecie szkice i schematy płyt fundamentowych nie zawsze są poprawne technicznie. Przeznaczone są do prezentowania konkretnych firmowych rozwiązań dotyczących zwykle ogrzewania (tzw.fundament grzewczy). Tworzone są przez specjalistów z dziedziny ogrzewnictwa, a nie posadowienia. Dlatego nie uwzględniają szczególnych warunków posadowienia, w tym np poziomu wód gruntowych czy rodzaju gruntu. Ostrzegam - nie przyjmujmy tych schematów bezkrytycznie!    

POWRÓT

* Posadowienie powyżej głębokości przemarzania jest jedynie warunkowo dopuszczalne zgodnie z polskimi przepisami. 

czytaj więcej...

1.4.1. Płyta fundamentowa - budynek podpiwniczony

Żelbetowa płyta fundamentowa stosowana w budynkach podpiwniczonych. Szczególnie polecana jako posadowienie w gruntach słabych (o małej nośności). 

Doskonale sprawdza się w przypadku gruntów niespoistych (piaszczystych) jak i spoistych (gliny, iły). Dzięki swojej dużej powierzchni siły jednostkowe przekazywane na podłoże są niewielkie, co umożliwia posadowienia na gruntach o małej nośności. 

Gdy poziom wód gruntowych jest poniżej poziomu posadowieniu to wtedy polecam następujące rozwiązania (szczegóły typu B.2.):

• dla ściany murowanej dwuwarstwowej

• dla ściany trójwarstwowej

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby zastosować płytę fundamentową również na gruntach o większej nośności. Całkowity koszt wykonania piwnic nie będzie znacząco większy niż przy posadowieniu na ławach fundamentowych (dodatkowa ilość betonu i zbrojenia). W zamian uzyskamy piwnicę mniej narażoną na zawilgocenie. 

Płyta fundamentowa to również doskonałe rozwiązanie gdy koniecznie musimy mieć piwnicę, a poziom wód gruntowych jest wysoki (znacznie powyżej poziomu posadowienia). Stosując dodatkowe taśmy uszczelniające na styku płyty ze ścianą piwniczną uzyskamy w prosty sposób szczelną "wannę" żelbetową. Ciężka płyta żelbetowa zapobiegnie również parciu wody pod ciśnieniem. 

Gdy poziom wód gruntowych jest wysoki proponuję takie rozwiązania (szczegóły typu B.3.):

• dla ściany murowanej dwuwarstwowej

• dla ściany trójwarstwowej

Żelbetowa płyta fundamentowa wraz z monolitycznymi ścianami piwnicy i stropem tworzy bardzo sztywny układ (skrzynię). Pozwala to stosować takie rozwiązanie w przypadku terenów szkód górniczych lub osuwisk. Jednak to już bardzo specjalistyczne zagadnienie, o którym nie będziemy tutaj pisać. Każdy taki przypadek jest rozważany indywidualnie przez fachowców z różnych dziedzin.

POWRÓT

czytaj więcej...

1.4.2. Płyta fundamentowa - budynek niepodpiwniczony, grunt przepuszczalny, poziom wód gruntowych poniżej głębokości przemarzania gruntu

Rysunek powyżej pokazuje rozwiązanie, które dzisiaj jest "na topie" i "trendy" - czyli modne wśród osób związanych z budownictwem.  Piszą o nim w każdym czasopiśmie, polecają specjaliści od energooszczędności, promują producenci styropianu czy wykonawcy "fundamentów grzejnych". 

Nie zaprzeczam. To bardzo dobre rozwiązanie. Pozwala zlikwidować mostki cieplne na styku fundamentów, ściany i podłogi. Do tego przy dokładnym wykonaniu betonowania płyty można zrezygnować z wylewki, co ograniczy koszty. Całe posadowienie, licząc wraz z podłogą i zasypkami będzie kosztować podobnie jak rozwiązanie tradycyjne (z ławami).  

Ale nie jest to też rozwiązanie idealne i uniwersalne. W swojej podstawowej wersji (jak na rysunku) może być stosowane tylko i wyłącznie na gruntach:

• przepuszczalnych, 
• niewysadzinowych, 
• bez cząstek organicznych czy pylastych, 
• poziom wód gruntowych znajduje się poniżej poziomu przemarzania,
• niewielki spadek działki 

Jeśli któryś z tych warunków nie jest spełniony należy przyjąć inne rozwiązanie (patrz poniżej)! O tym nie piszą w materiałach prasowych czy reklamach. Jednym słowem podłoże gruntowe musi być suche i przepuszczalne, tak aby w pobliżu fundamentu nie dochodziło do zamarzania wody.  

Pamiętajmy, że płyty fundamentowe "przywędrowały" do nas ze Skandynawii, gdzie dominują grunty piaszczyste i skaliste, a nie gliniaste. 

Inne warianty płyty fundamentowej w budynku niepodpiwniczonym:

Grunty z wysokim poziomem wód gruntowych

Grunty zwięzłe, nieprzepuszczalne, gliniaste

POWRÓT

czytaj więcej...

1.4.3. Płyta fundamentowa - budynek niepodpiwniczony, grunt dowolny, poziom wód gruntowych powyżej głębokości przemarzania gruntu

Płyta fundamentowa dla budynków niepodpiwniczonych posadowiona na gruntach, w których poziom wody gruntowej jest wysoki (znacznie powyżej głębokości przemarzania). To specjalne rozwiązanie dla gruntów podmokłych i bardzo małej nośności. 

Ze względu na możliwość zamarzania wody gruntowej (a tym samym niszczenia spójności gruntu) płytę fundamentową należy posadowić poniżej głębokości przemarzania. Czyli w zależności od regionu kraju od 0,80 m do 1,20 m poniżej poziomu terenu. To z kolei wymaga wykonania ścian fundamentowych i zasypki fundamentowej, a także podłogi na gruncie. 

Jest to rozwiązanie dość kosztowne - niestety łączy najdroższe elementy płyty fundamentowej (żelbet płyty) i tradycyjnych ław (ściany fundamentowe i konstrukcja podłoga na gruncie). Dlatego należy je stosować jedynie w szczególnych warunkach - podmokłe grunty o niskiej nośności.

Zawsze możemy zastosować rozwiązania zamienne:

• wymiana gruntu na przepuszczalny (najlepiej żwir lub inne kruszywo grube) na głębokość większą niż poziom przemarzania oraz zastosowanie drenażu opaskowego. Dno wykopu można też wyłożyć folią - patrz tutaj. Jednak nie zawsze jest to możliwe do wykonania - wszystko zależy od budowy geologicznej i naporu wody. 
• stałe obniżenie poziomu wody gruntowej (np przez drenaż). Takie osuszenie terenu pod budynkiem jest rzadko możliwe, a jeśli już to przeważnie kosztowne i trudne w realizacji.
• tradycyjne ławy posadowione na gruntach o odpowiedniej nośności - wymaga znacznie głębszego posadowienia (na warstwach nośnych) i nie zawsze jest możliwe i ekonomicznie sensowne (zbyt duża głębokość)
• posadowienie pośrednie - studnie, pale , mikropale. To już specjalistyczne rozwiązania geoinżynieryjne. 

POWRÓT

czytaj więcej...

1.4.4. Płyta fundamentowa - budynek niepodpiwniczony, grunt nieprzepuszczalny (gliny, iły), poziom wód gruntowych poniżej głębokości przemarzania gruntu

Grunty zwięzłe i spoiste takie jak gliny czy iły mogą zawierać wodę (opadową lub zawartą w porach gruntu) która w zimie będzie zamarzać i osłabiać nośność podłoża. Szczególnie niebezpieczne jest to w gruntach zawierających bardzo małe cząsteczki pylaste - takie grunty nazywa się nie bez powodu wysadzinowymi czyli zwiększającymi znacznie swoją objętość.

Jeżeli przy takich gruntach konieczne jest zastosowanie płyty fundamentowej w budynku niepodpiwniczonym (z uwagi na słabe grunty lub względy termoizolacyjne) to mamy do wyboru dwa rozwiązania:

Wymiana gruntu

Polega na wymianie istniejącego gruntu  na materiał przepuszczalny i dobrze zagęszczalny (piaski i żwiry) pod całą powierzchnią płyty fundamentową. Głębokość wymiany powinna być o ok 20 cm większa niż głębokość przemarzania. Dno wykopu można wyłożyć geowłókniną lub folią (grunty podmokłe). Należy zapewnić jednocześnie dobry drenaż. Po takim przygotowaniu podłoża wykonuje się typową płytę fundamentową, gdzie głębokość posadowienia może być powyżej głębokości przemarzania. 

To dobre rozwiązanie gdy poziom wód gruntowych jest niższy niż 1,00-1,50 m ppt lub istnieje możliwość odwodnienia wymienionego gruntu. Lepiej nie stosować na gruntach podmokłych bez możliwości stałego obniżenia zwierciadła wód podziemnych.

Płyta posadowiona poniżej poziomu przemarzania terenu

Rozwiązanie szerzej opisane tutaj. Sprawdzi się gdy poziom wód gruntowych jest wysoki i nie ma możliwości ich obniżenia. Jest to jednak dość kosztowne rozwiązanie.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół typu B - budynek podpiwniczony

Szczegóły typu B prezentują połączenie fundamentów, z piwnicą i kondygnacją parteru. Występuje tu wiele miejsc szczególnie narażonych na przenikanie wody - z gruntu i opadów deszczu. Nieprawidłowe lub niestaranne wykonanie połączeń ścian, fundamentów i podłogi prawie na pewno doprowadzi do podmakania piwnicy, a nawet jej okresowego zalewania. Jednocześnie naprawa błędów jest bardzo trudna i kosztowna. a nie zawsze przyniesie spodziewane efekty.

Szczegół typu B.1. 

Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany piwnicznej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu). Ważne aby poziom wód gruntowych nie był wysoki, a wody nie były pod ciśnieniem. Jednym słowem dotyczy to prostych warunków gruntowych. 

Szczegół B.1.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• ściana piwniczna z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół B.1.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół typu B.2. 

Rozwiązanie stosowane na gruntach o słabej nośności, przewarstwionych, skomplikowanych. Jednak wody gruntowe powinny zalegać głębiej niż -1,20 m ppt. Konstrukcja składa się z płyty fundamentowej żelbetowej, murowanych lub monolitycznych ścian piwnicznych, wraz ze stropem nad piwnicą. Poszczególne rozwiązania różnią się rodzajem ścian parteru.

Szczegół B.2.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• ściana piwniczna z ociepleniem

Szczegół B.2.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem

   

Szczegół typu B.3.

Stosowany na szczególnie trudnych gruntach - o małej nośności, różnorodnych, o wysokim stanie wód gruntowych lub występujących pod ciśnieniem. Podobne rozwiązania stosuje się w przypadku szkód górniczych czy osuwisk. Charakteryzuje się tzw. "wanną", którą stanowią monolityczne żelbetowe ściany piwnic szczelnie połączone z płytą fundamentową o tej samej konstrukcji. Dzięki dodatkowym taśmom uszczelniającym na styku płyty ze ścianą woda nie ma szans przedostać się do wnętrza.

Szczegół B.3.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
• dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne

Szczegół B.3.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
• dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne

W powyższych przykładach celowo nie pokazałem ścian jednowarstwowych. Bardzo trudno wypracować w tym systemie odpowiednio ciepłe połączenie ścian piwnicznych ze ścianami parteru. Jeśli jednak ktoś będzie zainteresowany to również takie rozwiązanie przedstawię, 

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół B.2.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru

• płyta fundamentowa

• ściana piwniczna z ociepleniem

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o słabej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ konstrukcja znana i dość powszechna
+ prosta konstrukcja podłogi i płyty nośnej

- skuteczne gdy wody podziemne znajdują się poniżej poziomu posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
- na gruntach o dobrej nośności tradycyjne ławy będą zwykle tańsze

OPIS ROZWIĄZAŃ

Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową.

Ściana piwniczna to konstrukcja powszechnie stosowana - najczęściej żelbetowa, rzadziej murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych.  Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację ściany betonowej dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.  Zewnętrzną warstwę ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami. 

Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton.

Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację.  

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół B.3.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• płyta fundamentowa

• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o słabej nośności
+ dowolny grunt
+ wysoki poziom wód gruntowych
+ wody gruntowe pod ciśnieniem

+ wysoka szczelność i wodoodporność

+ zwykle nie wymaga płyty balastowej

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
- rozwiązanie kosztowne

OPIS ROZWIĄZAŃ

Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową. Kluczową sprawą w trakcie robot ziemnych jest odprowadzenie wód gruntowych. W zależności od rodzaju gruntu możemy zastosować pompowanie wody z dna wykopu, igłofiltry lub poczekać na sucha porę roku. Konkretne rozwiązanie trzeba dobrać na podstawie badań geotechnicznych. 

Z uwagi na napór wody i gruntu, ściana piwniczna wykonywana jest jako żelbetowa, połączona szczelnie z płytą fundamentową. W tym celu z płyty wypuszcza się dodatkowe zbrojenie - łączniki, a na styku ściany i płyty fundamentowej umieszcza się specjalne uszczelnienie - taśmę uszczelniającą PVC lub stalową (fot poniżej). Dzięki temu ten kluczowy dla szczelności piwnicy styk nie będzie przepuszczał wody. W przypadku wody pod dużym ciśnieniem może okazać się uzupełnienie uszczelnienia o dodatkowe taśmy pęczniejące na zewnętrznej krawędzi połączenia.

www.forbuild.eu

Grubość ściany piwnicznej jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację typu ciężkiego dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Z uwagi na stałe działanie wody najlepiej zastosować polistyren ekstrudowany XPS. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami. Na termoizolacji wykonujemy wykończenie typowe dla ścian dwuwarstwowych. W części podziemnej ściany piwnicznej warto zastosować kolejną izolację pionową zabezpieczoną przed uszkodzeniami folią kubełkową.  

Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację wraz z taśmami rozprężnymi uszczelniającymi styk połączenia płyty fundamentowej ze ścianą.  

Po wymurowaniu ścian parteru wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół B.3.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru

• płyta fundamentowa

• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o słabej nośności
+ dowolny grunt
+ wysoki poziom wód gruntowych
+ wody gruntowe pod ciśnieniem

+ wysoka szczelność i wodoodporność

+ zwykle nie wymaga płyty balastowej

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
- rozwiązanie kosztowne

OPIS ROZWIĄZAŃ

Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową. Kluczową sprawą w trakcie robot ziemnych jest odprowadzenie wód gruntowych. W zależności od rodzaju gruntu możemy zastosować pompowanie wody z dna wykopu, igłofiltry lub poczekać na sucha porę roku. Konkretne rozwiązanie trzeba dobrać na podstawie badań geotechnicznych. 

Z uwagi na napór wody i gruntu, ściana piwniczna wykonywana jest jako żelbetowa, połączona szczelnie z płytą fundamentową. W tym celu z płyty wypuszcza się dodatkowe zbrojenie - łączniki, a na styku ściany i płyty fundamentowej umieszcza się specjalne uszczelnienie - taśmę uszczelniającą PVC lub stalową (fot poniżej). Dzięki temu ten kluczowy dla szczelności piwnicy styk nie będzie przepuszczał wody. W przypadku wody pod dużym ciśnieniem może okazać się uzupełnienie uszczelnienia o dodatkowe taśmy pęczniejące na zewnętrznej krawędzi połączenia.

www.forbuild.eu

Grubość ściany piwnicznej jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację typu ciężkiego dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Z uwagi na stałe działanie wody najlepiej zastosować polistyren ekstrudowany XPS. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.  Zewnętrzną warstwę ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami. 

Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton.

Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację wraz z taśmami rozprężnymi uszczelniającymi styk połączenia płyty fundamentowej ze ścianą.  

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegóły typu A - budynek niepodpiwniczony

Szczegóły typu A prezentują połączenie fundamentów ze ścianą parteru oraz podłogą na gruncie. Prawidłowo wykonanie ma ogromny wpływ na trwałość budynku. Błędy tutaj popełnione są trudne do naprawy i niezwykle kosztowne a mogą doprowadzić do zawilgocenia ścian i podłóg.

Szczegóły A.1. 

Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany fundamentowej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu).

Szczegół A.1.1. 

• jednowarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.1.2. 

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.1.3. 

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegóły A.2. 

Rozwiązanie stosowane przy nieprzepuszczalnych gruntach zwięzłych, w przypadku braku możliwości wykonania drenażu opaskowego. Jest połączeniem wysokiej betonowej ławy wykonywanej w całości w gruncie z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. 

 Szczegół A.2.1. 

• jednowarstwowa murowana ściana parteru
• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.2.2. 

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół A.2.3. 

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.2.1.

• jednowarstwowa murowana ściana parteru

• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty nieprzepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe bez możliwości zastosowania drenażu opaskowego

+ izolację pionowa zredukowana do minimum

+ konstrukcja sprawdzona w realnych warunkach

- nie nadaje się do zastosowania w gruntach piaszczystych 

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- nie ma zastosowania w budynkach podpiwniczonych

- przy wysokim poziomie wód gruntowych zalecane wykonanie z betonu wododpornego

- nadwieszenie ściany murowanej parteru nie może przekroczyć 5 cm (z każdej strony) przez co grubość termoizolacji ściany fundamentowej ograniczone jest do tej właśnie wartości - przez to tworzy się mostek cieplny

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy w wykopie o pionowych ścianach i szerokości równej szerokości ławy. Jest możliwe w gruntach zwięzłych (gliny, gliny piaszczyste itp). Wewnątrz wykopu układamy grubą folię budowlaną (o grubości >0,5 mm) wywijając naddatek na zewnątrz. Ławę należy zazbroić aby uniknąć jej pękania. Następnie wylewamy do środka mieszankę betonową uważając aby nie uszkodzić folii ani nie obsypać ścian wykopu. Górna powierzchnia ławy powinna być równa i pozioma - nie można wylać ławy o powierzchni skośnej, bo cały budynek nie zachowa stabilności w sytuacjach wyjątkowych. Dlatego w zależności od ukształtowania terenu i kształtu fundamentów ławę możemy wylać nieco poniżej poziomu terenu, zastosować niskie szalunki lub wykształtować tzw. schodki. Następnie na górną powierzchnię ławy wywijamy naddatek folii z wykopu, która będzie stanowić izolację poziomą. Teraz możemy wykonać tradycyjną lecz niską ścianę fundamentową. Jeżeli ściana fundamentowa będzie wykonana jako monolityczna (wylewana na mokro) to ławę i ścianę fundamentową najlepiej wylać jako jeden element. Grubość ściany fundamentowej musi być o 5-10 cm mniejsza od grubości ściany parteru - czyli od 25 cm do 45 cm, najczęściej 30-40 cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości ok 4-5 cm, lecz nie większej niż odsadzka (nadwieszenie) ściany parteru. Nie wolno tworzyć zastoisk dla wody spływającej po ścianie. Optymalne jest gdy na wykończonej ścianie nadwieszenie wyniesie ok 2 cm - jednak przy ścianie jednowarstwowej jest to trudne do uzyskania. Co więcej 4-5 cm termoizolacji ściany fundamentowej tworzy mostek termiczny. Aby temu zapobiec proponuję ocieplić ścianę fundamentową od wewnątrz warstwą grubości minimum 5 cm (najlepiej 10 cm). Podobny efekt przyniesie zwiększenie grubości termoizolacji podłogi na gruncie o ok 5 cm.  

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.   

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian jednowarstwowych. Najczęściej tynkujemy, pamiętając aby prawidłowo uszczelnić styk tynku ścian parteru z cokołem.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.   

POWRÓT

czytaj więcej...