PROJEKT

czyli jak wybrać najlepszy dla Nas projekt domu.

ARCHITEKTURA

Forma i funkcja. Funkcja i forma.

BUDOWA

Fundamenty - Sciany - Stropy - Dachy - Instalacje.

KONSTRUKCJA

Jak to działa?.

CO WYBRAĆ?

Co wybrać? Co lepsze?

E K O

EKOlogia EKOnomia.

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szczegół. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szczegół. Pokaż wszystkie posty

23 stycznia 2016

Szczegół typu B - budynek podpiwniczony

Szczegóły typu B prezentują połączenie fundamentów, z piwnicą i kondygnacją parteru. Występuje tu wiele miejsc szczególnie narażonych na przenikanie wody - z gruntu i opadów deszczu. Nieprawidłowe lub niestaranne wykonanie połączeń ścian, fundamentów i podłogi prawie na pewno doprowadzi do podmakania piwnicy, a nawet jej okresowego zalewania. Jednocześnie naprawa błędów jest bardzo trudna i kosztowna. a nie zawsze przyniesie spodziewane efekty.



Szczegół typu B.1. 

Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany piwnicznej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu). Ważne aby poziom wód gruntowych nie był wysoki, a wody nie były pod ciśnieniem. Jednym słowem dotyczy to prostych warunków gruntowych. 


  • dwuwarstwowa murowana ściana parteru
  • tradycyjna betonowa ława fundamentowa
  • ściana piwniczna z ociepleniem
  • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)


Szczegół B.1.3.
  • trójwarstwowa murowana ściana parteru
  • tradycyjna betonowa ława fundamentowa
  • ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem
  • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)



Szczegół typu B.2. 

Rozwiązanie stosowane na gruntach o słabej nośności, przewarstwionych, skomplikowanych. Jednak wody gruntowe powinny zalegać głębiej niż -1,20 m ppt. Konstrukcja składa się z płyty fundamentowej żelbetowej, murowanych lub monolitycznych ścian piwnicznych, wraz ze stropem nad piwnicą. Poszczególne rozwiązania różnią się rodzajem ścian parteru.


  • dwuwarstwowa murowana ściana parteru
  • żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
  • ściana piwniczna z ociepleniem



Szczegół B.2.3.
  • trójwarstwowa murowana ściana parteru
  • żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
  • ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem

   

Szczegół typu B.3.

Stosowany na szczególnie trudnych gruntach - o małej nośności, różnorodnych, o wysokim stanie wód gruntowych lub występujących pod ciśnieniem. Podobne rozwiązania stosuje się w przypadku szkód górniczych czy osuwisk. Charakteryzuje się tzw. "wanną", którą stanowią monolityczne żelbetowe ściany piwnic szczelnie połączone z płytą fundamentową o tej samej konstrukcji. Dzięki dodatkowym taśmom uszczelniającym na styku płyty ze ścianą woda nie ma szans przedostać się do wnętrza.

  • dwuwarstwowa murowana ściana parteru
  • żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
  • żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
  • dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne


Szczegół B.3.3.
  • trójwarstwowa murowana ściana parteru
  • żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
  • żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
  • dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne



W powyższych przykładach celowo nie pokazałem ścian jednowarstwowych. Bardzo trudno wypracować w tym systemie odpowiednio ciepłe połączenie ścian piwnicznych ze ścianami parteru. Jeśli jednak ktoś będzie zainteresowany to również takie rozwiązanie przedstawię, 



POWRÓT


Szczegół B.1.2



    PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

    + grunty o średniej i dobrej nośności
    + grunty przepuszczalne
    + grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku
    + izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych
    + najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze

    - przy wysokim stanie wód podziemnych rozwiązanie trudne i kosztowne
    - grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia
    - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie





    OPIS ROZWIĄZAŃ


    Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii).  Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

    Ściana piwniczna również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

    Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

    Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwodną i termiczną na warstwie betonu. Hydroizolację podłogi na gruncie należy dostosować do poziomu wód gruntowych. 

    Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

    Szczegół B.1.3.



      PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

      + grunty o średniej i dobrej nośności
      + grunty przepuszczalne
      + grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku
      + izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych
      + najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze

      - przy wysokim stanie wód podziemnych rozwiązanie trudne i kosztowne
      - grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia
      - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie





      OPIS ROZWIĄZAŃ


      Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii).  Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

      Ściana piwniczna również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację ściany betonowej dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami. Zewnętrzną warstwę ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami. 

      Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton.

      Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

      Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwodną i termiczną na warstwie betonu. Hydroizolację podłogi na gruncie należy dostosować do poziomu wód gruntowych. 

      Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

      22 stycznia 2016

      Szczegół B.2.2.


        PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

        + grunty o słabej nośności
        + grunty przepuszczalne
        + grunty mieszane i zwięzłe
        + izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych
        + konstrukcja znana i dość powszechna
        + prosta konstrukcja podłogi i płyty nośnej


        - skuteczne gdy wody podziemne znajdują się poniżej poziomu posadowienia
        - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
        - na gruntach o dobrej nośności tradycyjne ławy będą zwykle tańsze





        OPIS ROZWIĄZAŃ


        Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową.

        Ściana piwniczna to konstrukcja powszechnie stosowana - najczęściej żelbetowa, rzadziej murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

        Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

        Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację.  

        Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

        Szczegół B.2.3.


          PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

          + grunty o słabej nośności
          + grunty przepuszczalne
          + grunty mieszane i zwięzłe
          + izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych
          + konstrukcja znana i dość powszechna
          + prosta konstrukcja podłogi i płyty nośnej


          - skuteczne gdy wody podziemne znajdują się poniżej poziomu posadowienia
          - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
          - na gruntach o dobrej nośności tradycyjne ławy będą zwykle tańsze





          OPIS ROZWIĄZAŃ


          Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową.

          Ściana piwniczna to konstrukcja powszechnie stosowana - najczęściej żelbetowa, rzadziej murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych.  Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację ściany betonowej dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.  Zewnętrzną warstwę ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami. 

          Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton.

          Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

          Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację.  

          Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

          21 stycznia 2016

          Szczegół B.3.2.



            PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

            + grunty o słabej nośności
            + dowolny grunt
            + wysoki poziom wód gruntowych
            + wody gruntowe pod ciśnieniem
            + wysoka szczelność i wodoodporność
            + zwykle nie wymaga płyty balastowej


            - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
            - rozwiązanie kosztowne





            OPIS ROZWIĄZAŃ


            Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową. Kluczową sprawą w trakcie robot ziemnych jest odprowadzenie wód gruntowych. W zależności od rodzaju gruntu możemy zastosować pompowanie wody z dna wykopu, igłofiltry lub poczekać na sucha porę roku. Konkretne rozwiązanie trzeba dobrać na podstawie badań geotechnicznych. 

            Z uwagi na napór wody i gruntu, ściana piwniczna wykonywana jest jako żelbetowa, połączona szczelnie z płytą fundamentową. W tym celu z płyty wypuszcza się dodatkowe zbrojenie - łączniki, a na styku ściany i płyty fundamentowej umieszcza się specjalne uszczelnienie - taśmę uszczelniającą PVC lub stalową (fot poniżej). Dzięki temu ten kluczowy dla szczelności piwnicy styk nie będzie przepuszczał wody. W przypadku wody pod dużym ciśnieniem może okazać się uzupełnienie uszczelnienia o dodatkowe taśmy pęczniejące na zewnętrznej krawędzi połączenia.
            www.forbuild.eu

            Grubość ściany piwnicznej jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację typu ciężkiego dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Z uwagi na stałe działanie wody najlepiej zastosować polistyren ekstrudowany XPS. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami. Na termoizolacji wykonujemy wykończenie typowe dla ścian dwuwarstwowych. W części podziemnej ściany piwnicznej warto zastosować kolejną izolację pionową zabezpieczoną przed uszkodzeniami folią kubełkową.  

            Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

            Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację wraz z taśmami rozprężnymi uszczelniającymi styk połączenia płyty fundamentowej ze ścianą.  

            Po wymurowaniu ścian parteru wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

            Szczegół B.3.3.



              PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

              + grunty o słabej nośności
              + dowolny grunt
              + wysoki poziom wód gruntowych
              + wody gruntowe pod ciśnieniem
              + wysoka szczelność i wodoodporność
              + zwykle nie wymaga płyty balastowej


              - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie
              - rozwiązanie kosztowne





              OPIS ROZWIĄZAŃ


              Płytę fundamentową żelbetową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Najpierw wylewamy chudy beton aby wyrównać podłoże. Następnie układamy izolację poziomą z papy lub folii. Dopiero na takim podkładzie wykonujemy żelbetową płytę fundamentową. Kluczową sprawą w trakcie robot ziemnych jest odprowadzenie wód gruntowych. W zależności od rodzaju gruntu możemy zastosować pompowanie wody z dna wykopu, igłofiltry lub poczekać na sucha porę roku. Konkretne rozwiązanie trzeba dobrać na podstawie badań geotechnicznych. 

              Z uwagi na napór wody i gruntu, ściana piwniczna wykonywana jest jako żelbetowa, połączona szczelnie z płytą fundamentową. W tym celu z płyty wypuszcza się dodatkowe zbrojenie - łączniki, a na styku ściany i płyty fundamentowej umieszcza się specjalne uszczelnienie - taśmę uszczelniającą PVC lub stalową (fot poniżej). Dzięki temu ten kluczowy dla szczelności piwnicy styk nie będzie przepuszczał wody. W przypadku wody pod dużym ciśnieniem może okazać się uzupełnienie uszczelnienia o dodatkowe taśmy pęczniejące na zewnętrznej krawędzi połączenia.
              www.forbuild.eu

              Grubość ściany piwnicznej jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację typu ciężkiego dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Z uwagi na stałe działanie wody najlepiej zastosować polistyren ekstrudowany XPS. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Ważne aby warstwa elewacyjna ściany parteru miała odpowiednie podparcie. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.  Zewnętrzną warstwę ściany fundamentowej najlepiej wykonać z bloczków betonowych lub cegły klinkierowej grubości 12 cm. W części podziemnej ścianę wykańczamy hydroizolacją oraz folią kubełkową w celu ochrony przed gruntem i korzeniami. 
              Cokół ścian trójwarstwowych najlepiej wykonać z materiałów mrozoodpornych, o małej nienasiąkliwości, które nie wymagają dodatkowej warstwy wykończenia takich jak cegła klinkierowa, kamień naturalny lub beton.

              Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

              Warstwy podłogowe w piwnicy budujemy podobnie jak podłogę parteru. Na żelbetowej płycie fundamentowej układamy termoizolację min 10 cm a następnie wylewkę 5-8 cm. W razie konieczności można również na płycie fundamentowej wykonać dodatkową hydroizolację wraz z taśmami rozprężnymi uszczelniającymi styk połączenia płyty fundamentowej ze ścianą.  

              Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian trójwarstwowych. Jeżeli ściany ocieplamy wełna mineralną to koniecznie należy na izolacji poziomej ułożyć dodatkową warstwę z folii lub papy wywiniętej na ścianę warstwy nośnej. Zabezpieczy to wełnę mineralną przed wilgocią. Między wełna mineralna a warstwą elewacyjną ściany parteru konieczna jest pustka powietrzna, która pozwoli odprowadzić nadmiar wilgoci z ocieplenia (uwaga: jeżeli ocieplenie wykonamy ze styropianu pustka powietrzna jest zbędna). Aby w pustce powietrznej cyrkulowało powietrze na dole ściany oraz na samym jej szczycie umieszczamy specjalne puszki wentylacyjne. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

              19 lipca 2015

              Szczegóły typu A - budynek niepodpiwniczony

              Szczegóły typu A prezentują połączenie fundamentów ze ścianą parteru oraz podłogą na gruncie. Prawidłowo wykonanie ma ogromny wpływ na trwałość budynku. Błędy tutaj popełnione są trudne do naprawy i niezwykle kosztowne a mogą doprowadzić do zawilgocenia ścian i podłóg.

              Szczegóły A.1. 

              Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany fundamentowej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu).


              Szczegół A.1.1. 

              • jednowarstwowa murowana ściana parteru
              • tradycyjna betonowa ława fundamentowa
              • betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
              • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

              Szczegół A.1.2. 

              • dwuwarstwowa murowana ściana parteru
              • tradycyjna betonowa ława fundamentowa
              • betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
              • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

              Szczegół A.1.3. 

              • trójwarstwowa murowana ściana parteru
              • tradycyjna betonowa ława fundamentowa
              • betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem
              • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)


              Szczegóły A.2. 

              Rozwiązanie stosowane przy nieprzepuszczalnych gruntach zwięzłych, w przypadku braku możliwości wykonania drenażu opaskowego. Jest połączeniem wysokiej betonowej ławy wykonywanej w całości w gruncie z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. 


               Szczegół A.2.1. 

              • jednowarstwowa murowana ściana parteru
              • betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
              • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

              Szczegół A.2.2. 

              • dwuwarstwowa murowana ściana parteru
              • betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
              • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

              Szczegół A.2.3. 

              • trójwarstwowa murowana ściana parteru
              • betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową
              • klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)



              16 lipca 2015

              Szczegół A.2.1.




              PARAMETRY ZASTOSOWANIA:


              + grunty o średniej i dobrej nośności
              + grunty nieprzepuszczalne
              + grunty mieszane i zwięzłe bez możliwości zastosowania drenażu opaskowego
              + izolację pionowa zredukowana do minimum
              + konstrukcja sprawdzona w realnych warunkach


              - nie nadaje się do zastosowania w gruntach piaszczystych 
              - grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia
              - nie ma zastosowania w budynkach podpiwniczonych
              - przy wysokim poziomie wód gruntowych zalecane wykonanie z betonu wododpornego
              - nadwieszenie ściany murowanej parteru nie może przekroczyć 5 cm (z każdej strony) przez co grubość termoizolacji ściany fundamentowej ograniczone jest do tej właśnie wartości - przez to tworzy się mostek cieplny
              - wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej



              OPIS ROZWIĄZAŃ


              Ławę betonową wykonujemy w wykopie o pionowych ścianach i szerokości równej szerokości ławy. Jest możliwe w gruntach zwięzłych (gliny, gliny piaszczyste itp). Wewnątrz wykopu układamy grubą folię budowlaną (o grubości >0,5 mm) wywijając naddatek na zewnątrz. Ławę należy zazbroić aby uniknąć jej pękania. Następnie wylewamy do środka mieszankę betonową uważając aby nie uszkodzić folii ani nie obsypać ścian wykopu. Górna powierzchnia ławy powinna być równa i pozioma - nie można wylać ławy o powierzchni skośnej, bo cały budynek nie zachowa stabilności w sytuacjach wyjątkowych. Dlatego w zależności od ukształtowania terenu i kształtu fundamentów ławę możemy wylać nieco poniżej poziomu terenu, zastosować niskie szalunki lub wykształtować tzw. schodki. Następnie na górną powierzchnię ławy wywijamy naddatek folii z wykopu, która będzie stanowić izolację poziomą. Teraz możemy wykonać tradycyjną lecz niską ścianę fundamentową. Jeżeli ściana fundamentowa będzie wykonana jako monolityczna (wylewana na mokro) to ławę i ścianę fundamentową najlepiej wylać jako jeden element. Grubość ściany fundamentowej musi być o 5-10 cm mniejsza od grubości ściany parteru - czyli od 25 cm do 45 cm, najczęściej 30-40 cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości ok 4-5 cm, lecz nie większej niż odsadzka (nadwieszenie) ściany parteru. Nie wolno tworzyć zastoisk dla wody spływającej po ścianie. Optymalne jest gdy na wykończonej ścianie nadwieszenie wyniesie ok 2 cm - jednak przy ścianie jednowarstwowej jest to trudne do uzyskania. Co więcej 4-5 cm termoizolacji ściany fundamentowej tworzy mostek termiczny. Aby temu zapobiec proponuję ocieplić ścianę fundamentową od wewnątrz warstwą grubości minimum 5 cm (najlepiej 10 cm). Podobny efekt przyniesie zwiększenie grubości termoizolacji podłogi na gruncie o ok 5 cm.  

              Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.   

              Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian jednowarstwowych. Najczęściej tynkujemy, pamiętając aby prawidłowo uszczelnić styk tynku ścian parteru z cokołem.

              Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.   

              FacebookGoogle PlusRSS FeedEmail