1.4.1. Płyta fundamentowa - budynek podpiwniczony

Żelbetowa płyta fundamentowa stosowana w budynkach podpiwniczonych. Szczególnie polecana jako posadowienie w gruntach słabych (o małej nośności). 

Doskonale sprawdza się w przypadku gruntów niespoistych (piaszczystych) jak i spoistych (gliny, iły). Dzięki swojej dużej powierzchni siły jednostkowe przekazywane na podłoże są niewielkie, co umożliwia posadowienia na gruntach o małej nośności. 

Gdy poziom wód gruntowych jest poniżej poziomu posadowieniu to wtedy polecam następujące rozwiązania (szczegóły typu B.2.):

• dla ściany murowanej dwuwarstwowej

• dla ściany trójwarstwowej

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby zastosować płytę fundamentową również na gruntach o większej nośności. Całkowity koszt wykonania piwnic nie będzie znacząco większy niż przy posadowieniu na ławach fundamentowych (dodatkowa ilość betonu i zbrojenia). W zamian uzyskamy piwnicę mniej narażoną na zawilgocenie. 

Płyta fundamentowa to również doskonałe rozwiązanie gdy koniecznie musimy mieć piwnicę, a poziom wód gruntowych jest wysoki (znacznie powyżej poziomu posadowienia). Stosując dodatkowe taśmy uszczelniające na styku płyty ze ścianą piwniczną uzyskamy w prosty sposób szczelną "wannę" żelbetową. Ciężka płyta żelbetowa zapobiegnie również parciu wody pod ciśnieniem. 

Gdy poziom wód gruntowych jest wysoki proponuję takie rozwiązania (szczegóły typu B.3.):

• dla ściany murowanej dwuwarstwowej

• dla ściany trójwarstwowej

Żelbetowa płyta fundamentowa wraz z monolitycznymi ścianami piwnicy i stropem tworzy bardzo sztywny układ (skrzynię). Pozwala to stosować takie rozwiązanie w przypadku terenów szkód górniczych lub osuwisk. Jednak to już bardzo specjalistyczne zagadnienie, o którym nie będziemy tutaj pisać. Każdy taki przypadek jest rozważany indywidualnie przez fachowców z różnych dziedzin.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół typu B - budynek podpiwniczony

Szczegóły typu B prezentują połączenie fundamentów, z piwnicą i kondygnacją parteru. Występuje tu wiele miejsc szczególnie narażonych na przenikanie wody - z gruntu i opadów deszczu. Nieprawidłowe lub niestaranne wykonanie połączeń ścian, fundamentów i podłogi prawie na pewno doprowadzi do podmakania piwnicy, a nawet jej okresowego zalewania. Jednocześnie naprawa błędów jest bardzo trudna i kosztowna. a nie zawsze przyniesie spodziewane efekty.

Szczegół typu B.1. 

Najpowszechniej spotykane rozwiązanie połączenia tradycyjnej betonowej ławy i ściany piwnicznej z różnymi wariantami ściany parteru i podłogi na gruncie. Poszczególne rozwiązania charakteryzują się odmiennymi typami ścian parteru i podłogi na gruncie. Stosowane w przypadku gruntów przepuszczalnych, mieszanych, ewentualnie zwięzłych (gdy istnieje możliwość zastosowania drenażu). Ważne aby poziom wód gruntowych nie był wysoki, a wody nie były pod ciśnieniem. Jednym słowem dotyczy to prostych warunków gruntowych. 

Szczegół B.1.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• ściana piwniczna z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół B.1.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• tradycyjna betonowa ława fundamentowa
• ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem
• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

Szczegół typu B.2. 

Rozwiązanie stosowane na gruntach o słabej nośności, przewarstwionych, skomplikowanych. Jednak wody gruntowe powinny zalegać głębiej niż -1,20 m ppt. Konstrukcja składa się z płyty fundamentowej żelbetowej, murowanych lub monolitycznych ścian piwnicznych, wraz ze stropem nad piwnicą. Poszczególne rozwiązania różnią się rodzajem ścian parteru.

Szczegół B.2.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• ściana piwniczna z ociepleniem

Szczegół B.2.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• ściana piwniczna trójwarstwowa z ociepleniem

   

Szczegół typu B.3.

Stosowany na szczególnie trudnych gruntach - o małej nośności, różnorodnych, o wysokim stanie wód gruntowych lub występujących pod ciśnieniem. Podobne rozwiązania stosuje się w przypadku szkód górniczych czy osuwisk. Charakteryzuje się tzw. "wanną", którą stanowią monolityczne żelbetowe ściany piwnic szczelnie połączone z płytą fundamentową o tej samej konstrukcji. Dzięki dodatkowym taśmom uszczelniającym na styku płyty ze ścianą woda nie ma szans przedostać się do wnętrza.

Szczegół B.3.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
• dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne

Szczegół B.3.3.

• trójwarstwowa murowana ściana parteru
• żelbetowa płyta fundamentowa z ociepleniem
• żelbetowa monolityczna ściana piwniczna z ociepleniem
• dodatkowe uszczelnienie dylatacyjne

W powyższych przykładach celowo nie pokazałem ścian jednowarstwowych. Bardzo trudno wypracować w tym systemie odpowiednio ciepłe połączenie ścian piwnicznych ze ścianami parteru. Jeśli jednak ktoś będzie zainteresowany to również takie rozwiązanie przedstawię, 

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół B.1.2

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• ściana piwniczna z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze

- przy wysokim stanie wód podziemnych rozwiązanie trudne i kosztowne

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie na styku ściany piwnicznej i podłogi na gruncie

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii).  Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Ściana piwniczna również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

Na górnej powierzchni ściany piwnicznej wykonujemy wieniec a następnie strop dowolnego typu. Na stropie układamy izolację poziomą pod ścianami nośnymi, a pomiędzy nimi izolację przeciwwilgociową, która ochroni podłogę parteru przed wpływem wilgoci z piwnicy. Nie zapominamy o termoizolacji stropu nad piwnicą. Najlepiej zastosować taki sam materiał jak w klasycznej podłodze na gruncie grubości min 10 cm. Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. 

Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwodną i termiczną na warstwie betonu. Hydroizolację podłogi na gruncie należy dostosować do poziomu wód gruntowych. 

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

POWRÓT

czytaj więcej...