2.3.2. Ściany zewnętrzne dwuwarstwowe

Najbardziej popularne obecnie rozwiązanie. Charakteryzuje się rozdzieleniem funkcji ściany na warstwę nośną odpowiedzialną za przenoszenie obciążeń, akumulację i właściwości ogniochronne oraz warstwę termoizolacyjną. Dzięki temu możemy maksymalnie wykorzystać właściwości każdego z materiałów.

Jak widać na powyższym obrazku, ściana dwuwarstwowa składa się z:

• warstwy nośnej - tradycyjny mur, który przenosi wszystkie obciążenia, akumuluje ciepło i wilgoć, chroni przed ogniem, izoluje od gazów
• warstwy ocieplenia - odpowiada za właściwości termoizolacyjne ściany
• wykończenia wewnętrznego - tradycyjny tynk lub płyty g-k
• warstwy elewacyjnej - tynk cienkowarstwowy w metodzie lekkiej mokrej, różnego rodzaju okładziny płytowe, panelowe lub drewniane w metodzie lekkiej suchej) 

Materiały

Konstrukcja ściany dwuwarstwowej jest bardzo uniwersalna. Pozwala na stosowanie różnych kombinacji materiałów warstwy nośnej, ocieplającej i elewacyjnej. Ważne, aby nie mieszać różnych materiałów warstwy nośnej na jednej ścianie, gdyż różne charakterystyki mogą wywołać pękanie ściany.   

• Do budowy warstwy nośnej najczęściej stosuje się:

• ceramikę zwykłą i poryzowaną
  
• beton komórkowy odmiany 600, 700
  
• silikaty
  
• keramzytobeton
  
• bloczki i pustaki betonowe

• Warstwa ocieplenia o grubości 12-20 cm to:
• styropian (polistyren) EPS
• wełna mineralna lub szklana
• rzadziej pianka PUR,  płyty krzemowe i inne materiały ekologiczne

• Elewacja wykonywana jest z:
• tynk cienkowarstwowy - metoda BSO zwana dawniej lekką mokrą
  
• desek lub paneli elewacyjnych montowanych na dodatkowej konstrukcji - metoda lekka sucha

***

Zalety ścian dwuwarstwowych:

+ bardzo dobre właściwości termoizolacyjne - brak mostków cieplnych, grubość izolacji do 20 cm nie stanowi problemu
+ prosta i znana technologia wśród wszystkich wykonawców
+ możliwość zastosowania większości materiałów murarskich - właściwości cieplne warstwy nośnej mają drugorzędne znaczenie, istota jest wytrzymałość
+ nie wymaga drogich systemowych nadproży czy wieńców
+ cena - najtańsza zewnętrzna ściana murowana 

Wady ścian dwuwarstwowych:

- mała trwałość i wytrzymałość warstwy elewacyjnej
- trudności z wykonaniem ciężkich elewacji np z kamienia. płytek klinkierowych itp.
- trudność w oparciu stropów, belek, montażu okien gdy warstwa nośną ma grubość mniejszą niż 20 cm
- skomplikowane mocowanie wyposażenia zewnętrznego - nawet stosunkowo lekkie elementy należy montować do warstwy nośnej, co z kolei powoduje mostki cieplne

Alternatywne rozwiązania

Jako alternatywne rozwiązanie dla typowych ścian dwuwarstwowych możemy zastosować system bloczków styropianowych wypełnianych na miejscu budowy betonem. To jakby odwrócenie zasady budowy tradycyjnej ściany - tutaj warstwa nośna powstaje po wykonaniu ocieplenia. Bloczki stanowią szalunek tracony dla betonu warstwy nośnej.

2.3.1. Ściany zewnętrzne jednowarstwowe

2.3.3. Ściany zewnętrzne trójwarstwowe

POWRÓT

Wykorzystano materiały: Wienenberger, Termalica, Xella, Saint-Gobain, Paroc, www.elewacje-drewniane.pl, Izodom, 

czytaj więcej...

2.3.3. Ściany zewnętrzne trójwarstwowe

Klasyczne rozwiązanie ścian zewnętrznych, w którym oprócz warstwy nośnej i ocieplenia występuje również murowana warstwa elewacyjna, które zabezpiecza termoizolację przed wpływami środowiska i uszkodzeniami mechanicznymi.

Jak widać na powyższym obrazku, ściana dwuwarstwowa składa się z:

• warstwy nośnej - tradycyjny mur, który przenosi wszystkie obciążenia, akumuluje ciepło i wilgoć, chroni przed ogniem, izoluje od gazów o grubości 18-25 cm
• warstwy ocieplenia - odpowiada za właściwości termoizolacyjne ściany grubości 12-25 cm
• warstwy elewacyjnej - murowanej z elementów o grubości 9-12 cm (lub więcej), wykończonej tradycyjnym tynkiem, farbą elewacyjną lub pozostawiona bez wykończenia (jeśli wykonana jest z klinkieru lub kamienia) 
• łączników warstwy elewacyjnej z nośną
• wykończenia wewnętrznego - tradycyjny tynk lub płyty g-k

Materiały

Konstrukcja ściany trójwarstwowej pozwala na stosowanie różnych kombinacji materiałów warstwy nośnej, ocieplającej i elewacyjnej. Możliwe jest użycie zupełnie innych materiałów do warstwy nośnej i elewacyjnej. Ponadto każda z warstw może być wykonana z materiałów o podstawowych parametrach, a zatem tańszych.    

• Do budowy warstwy nośnej najczęściej stosuje się:

• ceramikę zwykłą i poryzowaną
  
• beton komórkowy odmiany 600, 700
  
• silikaty
  
• keramzytobeton
  
• bloczki i pustaki betonowe

• Warstwa ocieplenia o grubości 12-25 cm to:
• styropian (polistyren) EPS - w postaci płyt lub granulatu
• wełna mineralna lub szklana (koniecznie z pustka powietrzną od strony warstwy elewacyjnej) - płyty lub granulat
• płyty z pianki PUR
• izolacja celulozowa, bawełniana, lub inna wsypywana lub wtryskiwana do środka ściany

• Elewacja wykonywana jest z:
• materiałów identycznych jak warstwa nośna, lecz o mniejszej grubości (9-12 cm) wykończonych tynkiem tradycyjnym
• spoinowanej cegły klinkierowej lub licowej, która nie wymaga żadnego wykończenia
  
• bloczków kamiennych
  
   
• betonowych lub silikatowych kształtek elewacyjnych  - czyli materiałów które można zabezpieczyć przed wpływem środowiska preparatami bezbarwnymi lub farbą elewacyjną 
  
  

* * *

Zalety ścian trójwarstwowych:

+ bardzo dobre właściwości termoizolacyjne - pozwala na zastosowanie najgrubszej wśród ścian murowanych izolacji (do 25 cm)
+ największa trwałość i odporność mechaniczna
+ możliwość zastosowania większości materiałów murarskich, izolacyjnych i wykończeniowych
+ przy użyciu odpowiedniej kombinacji materiałów poszczególnych warstw cena nie będzie znacząco wyższa od innych typów ścian murowanych
+ wysokie walory estetyczne elewacji z materiałów naturalnych (klinkieru, kamienia)
+ najtańsza w utrzymaniu - ze względu na trwałość materiałów elewacyjnych

Wady ścian trójwarstwowych:

- długi czas budowy i pracochłonność - konieczność wykonania dwóch warstw muru
- konieczność stosowania z dodatkowych materiałów - łączniki warstwy elewacyjnej, elementy wentylacyjne, dylatacje elewacji
- koszty - najdroższy rodzaj ścian, zwłaszcza gdy elewacja ma być wykonana z klinkieru lub kamienia
- ciężar - wymagają szerszych ław fundamentowych i grubszych ścian fundamentowych, najlepiej o konstrukcji trójwarstwowej

2.3.1. Ściany zewnętrzne jednowarstwowe

2.3.2. Ściany zewnętrzne dwuwarstwowe

POWRÓT

Wykorzystano materiały: Wienenberger, Termalica, Xella, Saint-Gobain, CRH Klinkier, Silikaty Barlinek

czytaj więcej...

Szczegół A.2.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• betonowa ława fundamentowa wykonana w całości w gruncie wraz z niską ścianą fundamentową

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności

+ grunty nieprzepuszczalne

+ grunty mieszane i zwięzłe bez możliwości zastosowania drenażu opaskowego

+ izolację pionowa zredukowana do minimum

+ konstrukcja sprawdzona w realnych warunkach

- nie nadaje się do zastosowania w gruntach piaszczystych 

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- nie ma zastosowania w budynkach podpiwniczonych

- przy wysokim poziomie wód gruntowych zalecane wykonanie z betonu wododpornego

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy w wykopie o pionowych ścianach i szerokości równej szerokości ławy. Jest możliwe w gruntach zwięzłych (gliny, gliny piaszczyste itp). Wewnątrz wykopu układamy grubą folię budowlaną (o grubości >0,5 mm) wywijając naddatek na zewnątrz. Ławę należy zazbroić aby uniknąć jej pękania. Następnie wylewamy do środka mieszankę betonową uważając aby nie uszkodzić folii ani nie obsypać ścian wykopu. Górna powierzchnia ławy powinna być równa i pozioma - nie można wylać ławy o powierzchni skośnej, bo cały budynek nie zachowa stabilności w sytuacjach wyjątkowych. Dlatego w zależności od ukształtowania terenu i kształtu fundamentów ławę możemy wylać nieco poniżej poziomu terenu, zastosować niskie szalunki lub wykształtować tzw. schodki. Następnie na górną powierzchnię ławy wywijamy naddatek folii z wykopu, która będzie stanowić izolację poziomą. Teraz możemy wykonać tradycyjną lecz niską ścianę fundamentową. Jeżeli ściana fundamentowa będzie wykonana jako monolityczna (wylewana na mokro) to ławę i ścianę fundamentową najlepiej wylać jako jeden element. Grubość ściany fundamentowej jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20 cm do 30 cm, najczęściej 24-25 cm. Następnie wykonujemy izolację przeciwwilgociową, a na niej termoizolację. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.

POWRÓT

czytaj więcej...

Szczegół A.1.2.

• dwuwarstwowa murowana ściana parteru

• tradycyjna betonowa ława fundamentowa

• betonowa ściana fundamentowa z ociepleniem

• klasyczna podłoga na gruncie (izolacja termiczna na warstwie betonu)

PARAMETRY ZASTOSOWANIA:

+ grunty o średniej i dobrej nośności
+ grunty przepuszczalne
+ grunty mieszane i zwięzłe z drenażem opaskowym wokół budynku

+ izolację pionową należy dostosować do poziomu wód gruntowych

+ najpopularniejsza konstrukcja doskonale znana przez ekipy wykonawcze
+ brak mostków cieplnych

- nie nadaje się do zastosowania na gruntach spoistych, bez możliwości wykonania drenażu opaskowego

- grunty o niskiej nośności wymagają innego rozwiązania posadowienia

- wymaga starannego wykonania izolacji, szczególnie poziomej

OPIS ROZWIĄZAŃ

Ławę betonową wykonujemy tradycyjnie w szerokim wykopie. Na jej wierzchu układamy izolację poziomą (najczęściej z papy lub z grubej folii). Ściana fundamentowa również jest konstrukcją powszechnie stosowaną - betonową monolityczną, murowaną z bloczków betonowych lub pustaków szalunkowych. Grubość tej ściany jest zbliżona do grubości ściany parteru - czyli od 20cm do 30cm, najczęściej 24-25cm. Następnie wykonujemy hydroizolację dostosowaną do poziomu wód gruntowych, a na niej termoizolację grubości 10-20 cm, jednak o grubości mniejszej od grubości warstwy ocieplenia ściany parteru. Grubości ocieplenia oraz warstw elewacji parteru i cokołu należy dobrać tak aby na powstał niewielki gzyms cofnięty o ok 2-5 cm. Dzięki takiemu rozwiązaniu woda deszczowa nie ubrudzi nam tak bardzo cokołu i nie będziemy mieć problemu z zaciekami.

Na górnej powierzchni ściany fundamentowej ponownie wykonujemy izolację poziomą. Ważne aby szerokość izolacji była większa o 25-35 cm od grubości ściany parteru. Dzięki temu połączymy ją na odpowiedni zakład z izolacją podłogi na gruncie.

Po wymurowaniu ścian wykańczamy je w sposób typowy dla ścian dwuwarstwowych. Jeżeli zastosujemy najpopularniejszy sposób ocieplenia wykończonego tynkiem cienkowarstwowym na siatce zbrojącej polecam zamontowanie specjalnego profilu startowego. Połączenie elewacji parteru z cokołem warto uszczelnić masą plastyczną lub taśmą rozprężną. Oba te elementy wpłyną na trwałość tego newralgicznego miejsca.

Pomiędzy ścianami a wylewką (jastrychem) podłogi układamy dylatacje grubości 1 cm z materiału elastycznego (np styropianu). Wyciszy to doskonale podłogę, zapobiegnie również ewentualnemu pękaniu posadzki. Podłoga na gruncie jest standardową konstrukcją z izolacją przeciwwilgociową i termiczną na warstwie betonu.

POWRÓT

czytaj więcej...